ஊடல்

ஊடல்



சங்கிலி தொடருக்காய் கவிதை எழுத
காதல் பக்கங்களை புரட்டியபோது
தெரிகிறது-
பிரிந்த காதலனின் முகம்,
மெல்லிய புன்னகையை தாங்கி!
"மன்னிப்பு கேட்டுவிடலாமே" என்று
அவன் இடத்திற்கு நடக்கலானேன்!
"மன்னிப்பு கேட்கட்டுமே" என்று
பாதி வழியில் திரும்புகிறேன்
அவனை நோக்கி நடந்த
என் நிழலைவிட்டு - மீண்டும் ஊடல்.

கனக்கும் காதல் கணங்கள்

கனக்கும் காதல் கணங்கள்

உன்னுடன் சண்டையிட்டு
வீடுத்திரும்பும் நான்
தேடியெடுப்பதென்னவோ
"இதை வைத்திரு" என்று
நீ என்னிடம் கொடுத்த
காலாவதியான
ரசீதைத் தான்.
சண்டையின் சூட்டில்
ஒரு துளி கொண்டு
என்னை நனையவைக்கும்
நம்பிக்கை நிமிடங்களில்
கையில் ரசீதுடன் - உன்
அழைப்பிற்காக காத்திருக்கின்றேன்.
எதிர்ப்பார்த்தபடியே -
"அந்த முக்கியமான ரசீது-
உடனடியா வேணும்" என்ற
பரிதாபமான பாசாங்கில்
மீண்டும் ஒருமுறை
காலாவதியாகிப்போகிறது
ரசீது - புதுப்பிக்கப்படுகிறது
காதல்!!!

கார்காலம் அது!!!

என் வாழ்க்கை
வெள்ளையாய்
வெழுத்திருந்தது
காதலை என்மேல்
எழுதினான் -
கண் இமைக்கும்பொழுதில்
கவிஞனான காதலன்.
அன்றெல்லாம்,
அவன் கண்களுக்கு
தென்பட்டிருக்கவே மாட்டேன்.
இன்றெல்லாம்,
அவன் கண்களுக்குதெரிந்த-
கடவுளானேன்.

என்னை விடாமல்
பார்த்துக்கொண்டே இருப்பான்.
இடையிடையில்
சிலசொற்களை வைத்துக்கொண்டு
வார்த்தைகளை வார்த்தெடுப்பான்.
வார்த்தைகளைக்கொண்டு
எப்படி எப்படியோ
வடிவம் கொடுப்பான் -
காதலுக்கு.
வாசிக்கப்படும்போது
பிண்ணனி இசையாக,
அங்கொன்று இங்கொன்றுமாய்
ஒன்றிரண்டு முத்தங்கள்.

வசந்தம்
கோடை
மழை
குளிர்
அனுபவித்து,
அவன் காதல்சுமந்து,
அவள் இல்லம்
நுழைந்தேன்.

அவன் திரித்த
காதலை,
நான்
விரித்து காட்டி
"ஏய் காதலி!
இதோ பார்,
உன் காதலன்
உவமைகளுக்குள்
உணர்ச்சிகளை
ஒளித்துவைத்திருக்கிறான்" என்பேன்.

என்மேல்
அவன் எழுதிவிட்ட
காதல் வார்த்தைகள்
அவள் வெட்கத்தில்
வர்ணம் பூசிக்கொள்ளும்.

அவள் என்னைப் படித்த
ஆயிரம் முறைக்கு
ஆயிரம் அர்த்தப்படும்
அந்த நான்கு ஐந்து வார்த்தைகள்.

காதலுக்காககாலம் களித்த
கடந்தகால கார்காலம் அது!!!
- நினைவுகளை மட்டும் சுமந்து கொண்டு
காலாவதியான காதல் கடிதங்கள் நான்.

கல்லூரிச் சாலை

விழுந்தேன்,
நிமிர்ந்தேன்,
வளர்ந்தேன்,
பரவசமாய்-
அன்று,
காதலர்கள்
ஊருக்கு பயந்து,
பேசும் அவசரத்தில்
என் வேரில்
சிந்திவிட்டுப்போன
காதல் துளிகளால்.
இன்றோ,
காதலர்களால் காயப்பட்ட
காதலுக்காக,
இலைகளாய்
கண்ணீர் சிந்துகிறேன்.
தப்பிக்க முடியாதபடி காலத்தால்
என் கால்கள்
கட்டிவிடப்பட்டிருந்தன.
காதல் மறைந்துப்போன,
கல்லூரிச் சாலையில்
மொட்டையாய்ப் போன
ஆலமரத்தின் அழுகுரல்.
-ரம்யா

ஒரு தலைக் காதல்

மூலையில் ஒழிந்துக்கொண்டிருந்த
என்னை
தேடிப்பிடித்து
உயிர் கொடுத்து
கரம்பிடித்து
கவிதை வடிக்கச்சொன்னாய்-
உன் காதலிக்காக.
நானோ
என்னையே வடித்தேன்
உன்னவளிடம்
என்னை அறியாமல்.
கவிதையெழுதிய
காதல்கணங்களில்
ஒரு தலைக் காதலுடன் -
நான் மட்டும்.
-அன்புடன் எழுதுகோள்